ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನ ಕವನಗಳು...

ಇದು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜು ಮಿತ್ರ ನೂತನನ "ಆತ್ಮರತಿ"ಯ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಆಯ್ದ ಕವನ.. ನಾವಿನ್ನೂ ಬಿ, ಎಂ, ಎಸ್ ಕಾಲೇಜಿನ "ಚಿರಂತನ"ದ ಕನ್ನಡ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಚು ಹೀಚಾಗಿ ಎನೇನೋ ಗೀಚಿ "ಸರಸ್ವತಿ ಪುತ್ರ"ರು ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ, ನೂತನ ಆಗಲೇ ತನ್ನ ಕವನ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದ.. ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವಾದ "ಅಮ್ಮನ ಬುತ್ತಿ ಬೇರಿನಲ್ಲಿ" ಎಂಬ ಒಂದು ಕವನವನ್ನು ಎರವಲು ತಂದು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..

*****************************************************

ಅಮ್ಮನ ಬುತ್ತಿ ಬೇರಿನಲ್ಲಿ...

ಬೇರಿನಲ್ಲಿ ಬುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಅಮ್ಮ
ಮರಕೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತು?
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ರಿವಿಕಿರಣಕ್ಕೆ
ಮುಖ ಮಾಡಿತ್ತು!

ಮೈ ಎಲ್ಲ ಮನಮಾಡಿ ಹಸಿರುಗನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು
ಮಂದ ಮಾರುತಕ್ಕೆ ಮೈಯ್ಯ ಮರೆತಿತ್ತು!
ಬಳುಕುವ ಬಳ್ಳಿಗೆ ಸೋತು ಅಪ್ಪಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು!
ಬಣ್ನ ಬಣ್ನಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಸಂಸಾರ ಮೈ ಎಲ್ಲ ಹೊತ್ತು
ತಾನೋಬ್ಬನೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೇಣಿಯಾಗುವನೆಂದು
ಉಬ್ಬಿ ನಿಂತಿತ್ತು!

ಆಗಸವೂ ಸಿಗದೆ ಅಳುಕಿ ತಡಕಾಡಿ
ಬೇರೂ ಸಿಗದೇ ಬುತ್ತಿಯೂ ಸಿಗದೆ ಕಂಗಾಲಾಗಿತ್ತು!
ಮತ್ತೆ ಬೇರನ್ನರಸಿ ಕೆಳಗಿಳಿದಿತ್ತು!
ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ಬುತ್ತಿ ಗೆದ್ದಲ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ
ಜೀರ್ಣವಾಗಿತ್ತು

ಬೇರುಗಳ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಹಣ್ಣಾಗಿದ್ದ ಈಗ
ಮಣ್ಣಾಗಿದ್ದ ಅದರಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದು
ಆತ್ಮರತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುವಂತಿತ್ತು;
ಮಗುವೇ ನೀನಿನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕಿತ್ತು..

ನೂತನ್ ಎಸ್ .ಬಿ